• Wirusy plikowe
• Wirusy nierezydentne
• Wirus rezydentny
• Mechanizmy działania wirusów
• Fazy działania wirusa

Wirusy nierezydentne

Do grupy tej należy zdecydowana mniejszość wirusów plikowych. Przyczyną jest ograniczona możliwość rozprzestrzeniania się. Generalnie autorzy wirusów dążą do stworzenia możliwości ciągłej kontroli pracy systemu, a nie tylko do działania sporadycznego, związanego z uruchamianiem zainfekowanego programu. Dzięki temu wirusy nierezydentne są stosunkowo łatwe do wykrycia, tym bardziej, że poza możliwością szyfrowania własnego kodu nie posiadają innych mechanizmów samoobrony przed programami antywirusowymi.

Wirus nierezydentny w momencie uruchamiania programu nosiciela przeszukuje różne, w zależności od inwencji twórczej autora, obszary systemu, w celu wykrycia potencjalnej ofiary a następnie, niezależnie od tego czy dokonał infekcji czy nie, oddaje sterowanie do programu.

Posiadanie antywirusa nierezydentnego w systemie może mieć przykre konsekwencje, szczególnie w przypadku zarażenia plików systemowych i występowania w danym wirusie fazy niszczącej, tym niemniej infekcje takie w większości przypadków nie stanowią tak poważnego zagrożenia, jak następna grupa.

Grupa ta obejmuje większość obecnie spotykanych wirusów, zarówno plikowych jak i dyskowych. Instalacja rezydentna całego wirusa lub fragmentów jego kodu w pamięci operacyjnej daje mu pełną kontrolę nad systemem, a także szerokie możliwości samoobrony i rozprzestrzeniania się. Wirusy te w czasie instalacji wykorzystują te same mechanizmy, co programy rezydentne.